De nieuwe Toyota Corolla is een goed alternatief voor de dieselrijder.

Ooit onverkoopbaar vanwege saaiheid, nu een prima deal voor de chauffeur die zijn diesel zat is. Dat geldt zeker voor de hybride-uitvoering van de Corolla.

Was de mens een rationeel wezen geweest, dan zou iedereen een Toyota Corolla rijden. Op deze auto is niets aan te merken; hij is betrouwbaar, niet te duur, ruim, zuinig. Geen wonder dat hij al lange tijd ’s werelds best verkochte model is, met 46 miljoen verkochte exemplaren. Daar kan geen VW Kever aan tippen.

Toyota Corolla Touring Sports 2.0.

De Corolla was dus mateloos populair, maar niet in Nederland. Hier liep het model zo beroerd dat Toyota hem in 2010 uit de showrooms haalde. Nederlanders zijn kennelijk geen rationele wezens, hoewel er hier in de lange geschiedenis van het model toch 200 duizend van zijn verkocht. Maar begin jaren negentig ging het bergafwaarts en droogde de verkoop op. Vermoedelijke doodsoorzaak: ongeneeslijke saaiheid.

Standaard zijn alle Corolla’s voorzien van ledverlichting. 

Stiekem vonden ze dat bij Toyota ook. Dus maakten ze het model spannender en proberen ze het in Nederland nu opnieuw met drie varianten: hatchback, stationwagon en sedan. Niet alleen het uiterlijk werd aangepakt, ook het interieur is verfraaid en zijn de rij-eigenschappen verbeterd, zegt Toyota.

Het merk richt zich met de Corolla vooral op de zakelijke markt en dan met name op de voormalige dieselrijder. Die zijn er in overvloed, nu de verkopen van dit motortype al jaren daalt door het uitstootgeschmier van andere fabrikanten. Toyota heeft in het verleden gekozen voor hybride en dat blijkt steeds meer een gouden greep: de hybrides van het Japanse merk zijn zo zuinig dat het kostenplaatje (inclusief de zo belangrijke restwaarde) gunstig genoeg is voor een overstap. Toyota levert in de Corolla twee hybridesystemen: een zuiniger, maar niet zo krachtige versie, en een met 180 pk en bijna-dieseltrekkracht.

De Touring biedt met 581 liter riant ruimte voor vakantiebagage, kinderwagens en klusmarktlading. De Touring oogt ook nog eens het prettigst van de drie varianten.

Blik reed een week in de touringuitvoering met de krachtiger hybride. Conclusie: ze hebben niet gejokt. Vermogen is er in overmaat en dankzij de ondersteuning van elektromotoren zult het ding als een Fries trekpaard (helaas vissen caravanrijders nog achter het net, de hybride Corolla kan maximaal 750 kilogram trekken). 

Een voordeel van de wat sterkere benzinemotor is dat de combinatie bij ferm optrekken minder snel hoog in de toeren schiet, een nadeel van de cvt-transmissie die Toyota op zijn hybrides gebruikt. De combinatie is zeker bij rustig rijden stil, ook omdat de auto vaak in de ‘elektrische’ stand schiet als er niet te veel vermogen wordt gevraagd.

Toyota’s reclameclaim dat ‘tot 50 procent van de tijd’ elektrisch gereden kan worden, kunt u gerust vergeten. In de stad en de file schakelt de benzinemotor zichzelf geregeld uit, maar de meeste tijd draait-ie gewoon zijn rondjes. Zuinig is de krachtigste Corolla wel: we reden voornamelijk op de snelweg en haalden 1 op 18. Met een beetje opletten zit 1 op 20 of beter er zeker in.

Het dashboard is in al zijn recht-toe-recht-aanheid goed te verdragen. Al haalt ie het qua design niet bij dat van bijvoorbeeld nieuwe Peugeots. Maar van de Fransen wordt dan weer beweerd dat ze het wat betrouwbaarheid betreft afleggen tegen Toyota. Kies maar.

De Corolla biedt veel voor zijn geld: Toyota voorziet zelfs de goedkoopste modellen van adaptive cruisecontrol (waarbij de auto zelf afstand houdt tot voorliggers), verkeersbordenherkenner en een systeem dat de auto binnen de lijntjes houdt. Van dat laatste raakten we aanvankelijk knorrig, omdat deze elektrische rij-instructeur eist dat je precies in het midden blijft rijden. Zodra de bestuurder een beetje richting de lijntjes zweeft, geeft de rijrobot een vinnig rukje aan het stuur, wat na verloop van tijd leidt tot krankzinnigheid bij diens menselijke tegenvoeter. 

Maar, zegt Toyota, je moet je juist overgeven aan het systeem: houd het stuur losjes vast en de auto kan het goeddeels zelf af op de snelweg. Dat blijkt inderdaad een goede suggestie. Gewoon het stuur relaxt tussen de knuisten en de bestemming wordt doorgaans gehaald. Wel opletten op de carpoolstrook, want de stuurrobot neemt fluks de eerste de beste afslag, omdat het blindelings de doorgetrokken lijn volgt. 

Het multimedia- en navigatiesysteem is ondermaats. De interface oogt na-oorlogs, de knopjes naast het aanraakscherm voelen goedkoop.

Hadden we toch nog een opwindende ervaring.

Al met al is de nieuwe Corolla een goede deal, zeker in de touringuitvoering, die van de drie het fraaist oogt en veel ruimte biedt. Er is slechts één reden waarom we de Corolla niet zouden kiezen en dat is het nog altijd abominabele multimedia- en navigatiesysteem. Rommelig vormgegeven, slecht te bedienen en traag. De knopjes naast het scherm ogen als een hifisetje van Yoko, luidde het scherpe oordeel van een buurman die een stukje mee reed. Bijkomend probleem: Toyota kent geen Apple Car Play of Android Auto, dat normaal gesproken veel van de ergernissen wegneemt. Dus zit je als zakelijke kilometervreter opgescheept met een systeem dat tien jaar geleden al tot hoon zou hebben geleid.

Verder niets dan lof over prijs en prestatie. Moet gek lopen, wil Toyota’s comeback kid geen succes worden. Nederlanders zijn nu eenmaal rationele wezens.

Gereden: Toyota Corolla Touring Sports 2.0 Hybrid Business Sport Intro in Emotional Red.

Prijs: 37.595. Vanafprijs 180pk hybride: 32.395. De niet-hybrideversie is er vanaf 23.995 euro.

Lbh in mm: 4.370 x 1.790 x 1.435.

Bagageruimte (touring): 581 tot 1.606 liter.

Verbruik: 25,6 km/l. Testverbruik: 18km/l.

Maximaal trekgewicht: 1.300 kilogram voor de niet-hybride versie. De hybride trekt maximaal 750 kilogram.

Bron: volkskrant.nl