AD Toyota test : Aygo

Toyota maakt in de nadagen van de huidige generatie Aygo nog echt werk van de compacte stadsauto. Hij kreeg onlangs een opvallend, nieuw gezicht en ook is zijn wegligging verbeterd.

Toyota ziet nog veel potentie in de Aygo en waarom ook niet. De compacte stadsauto maakt nog altijd een aanzienlijk deel van de verkopen uit en de toekomst ziet er gunstig uit voor de kleintjes in de automarkt. Concurrenten Citroën en Peugeot hebben ieder een model op dezelfde basis als de Aygo, maar zij vinden het ogenschijnlijk wel goed zo. Hun auto’s zijn dit jaar nauwelijks geëvolueerd.

Toyota heeft deze keer vooral werk gemaakt van het onderstel. Dat is nu zo boterzacht dat het moeiteloos verkeersdrempels en andere oneffenheden opslokt. Ook is de motorkarakteristiek veranderd, waardoor de kleine driecilinder meer trekkracht biedt bij lagere toerentallen. Het motortje (testverbruik 1:18,9) bromt gezellig en laat alleen bij het intrappen van het gaspedaal echt van zich horen.

Het interieur van de Aygo oogt niet armoedig. Het instrumentarium is wat druk vormgegeven. Zo’n digitale toerenteller is leuk, maar niemand die daar naar kijkt. We hadden hier liever een duidelijker benzinemeter gezien. Die is onopvallend in een monochroom venstertje ondergebracht.

Er is stuurwielbediening en het infotainmentsysteem kan in de duurdere versies nu zelfs Android Auto en Apple Car Play aan. Gelukkig maar, want de door ons gereden versie heeft geen navigatie, maar onze aangesloten iPhone wel. Android Auto is nog niet geautoriseerd in Nederland, maar er bestaan wel trucs voor om dat te omzeilen, zodat je ook daarmee kan navigeren.

bron: www.ad.nl